Kasboek Dennis en Kim: “We verdienen samen €6.800 netto en hebben tóch elke maand ruzie over geld”
Dennis is 41. Kim is 38.
Samen verdienen ze €6.800 netto per maand.
Ze hebben kinderen.
Een koopwoning.
Twee inkomens.
Ze sparen voor vakantie.
En aan het einde van de maand blijft er op papier €450 over.
Je zou denken: prima geregeld.
Maar toch hebben Dennis en Kim elke maand ruzie over geld.
Niet omdat er geen geld is.
Maar omdat geld voor allebei iets anders betekent.
Voor Dennis betekent geld: zekerheid.
Voor Kim betekent geld: leven.
En precies daar ontstaat de spanning.
We kijken mee in hun kasboek.
Als ik naar jullie kasboek kijk, zie ik een mooi gezamenlijk inkomen. Waar gaat het mis?
Dennis zegt:
“Voor mijn gevoel verdienen we genoeg om elke maand goed te sparen. Maar dat gebeurt niet. Er gaat veel geld naar uit eten, weekendjes weg en dingen die niet per se nodig zijn.
En als er dan iets kapotgaat, ben ik degene die het betaalt. Want ik heb spaargeld.”
Kim zegt:
“Voor mijn gevoel werken we allebei hard. Ik wil niet alleen maar sparen voor later. Ik wil ook nu leven. Leuke dingen doen met de kinderen. Uit eten. Af en toe een weekend weg.
Anders voelt het alsof we alleen maar werken, betalen en wachten.”
En dat is precies waar het schuurt.
Ze kijken naar hetzelfde geld.
Maar ze zien iets anders.
Dennis ziet risico.
Kim ziet mogelijkheden.
Dennis wil rust op de spaarrekening.
Kim wil herinneringen maken.
Allebei hebben ze een punt.
Maar zonder afspraken voelt het voor allebei oneerlijk.
Hoeveel komt er binnen?
Dennis en Kim hebben samen twee salarissen en ontvangen kinderbijslag.
| Inkomsten | Bedrag |
|---|---|
| Dennis salaris | €3.900 |
| Kim salaris | €2.700 |
| Kinderbijslag | €200 |
| Totaal binnen | €6.800 |
€6.800 netto per maand is een stevig gezinsinkomen.
Maar een goed inkomen betekent niet automatisch financiële rust.
Zeker niet als twee mensen anders naar geld kijken.
Waar gaat het geld naartoe?
De maandelijkse uitgaven van Dennis en Kim zijn €6.350.
| Uitgaven | Bedrag |
|---|---|
| Hypotheek | €1.450 |
| Gas, water en licht | €300 |
| Verzekeringen | €400 |
| Boodschappen | €850 |
| Auto’s en benzine | €700 |
| Internet en telefoon | €120 |
| Kinderen | €300 |
| Abonnementen | €100 |
| Uit eten | €500 |
| Weekendjes weg | €450 |
| Vakantie sparen | €250 |
| Kleding | €250 |
| Overig | €680 |
| Totaal uitgaven | €6.350 |
Er blijft dus €450 per maand over.
| Bedrag | |
|---|---|
| Totaal binnen | €6.800 |
| Totaal uit | €6.350 |
| Over per maand | €450 |
Op papier is er dus geen tekort.
Maar emotioneel voelt het wel zo.
Want Dennis heeft €28.000 spaargeld.
Kim heeft €0 spaargeld.
| Spaargeld | Bedrag |
|---|---|
| Dennis | €28.000 |
| Kim | €0 |
En dat verschil doet iets in hun relatie.
Waarom is het verschil in spaargeld zo belangrijk?
Omdat spaargeld niet alleen een bedrag is.
Spaargeld voelt als veiligheid.
Als vrijheid.
Als macht.
Als onafhankelijkheid.
Als ademruimte.
Dennis heeft die ruimte.
Kim niet.
En daardoor ontstaat er bij onverwachte kosten steeds hetzelfde patroon.
De wasmachine gaat kapot. Dennis betaalt.
De auto heeft een dure reparatie. Dennis betaalt.
Er is een tegenvaller. Dennis betaalt.
Er moet iets voorgeschoten worden. Dennis betaalt.
En elke keer voelt Dennis dezelfde irritatie:
“Waarom moet ik altijd degene zijn die het oplost?”
Terwijl Kim denkt:
“Waarom doen we alsof geld alleen maar bedoeld is voor later?”
Dit is waar geldgesprekken vaak niet meer over geld gaan.
Ze gaan over eerlijkheid.
Over vrijheid.
Over veiligheid.
Over controle.
Over vertrouwen.
Over niet steeds de verantwoordelijke hoeven zijn.
Waar wordt Dennis onrustig van?
Dennis wordt vooral onrustig van de posten die voor hem voelen als “onnodig”.
| Vrije uitgaven | Bedrag |
|---|---|
| Uit eten | €500 |
| Weekendjes weg | €450 |
| Vakantie sparen | €250 |
| Kleding | €250 |
| Overig | €680 |
| Totaal | €2.130 |
Voor Dennis voelt dit als veel.
Hij denkt:
Als we hiervan minder zouden uitgeven, hadden we zo een gezamenlijke buffer.
En eerlijk: daar heeft hij een punt.
Want €2.130 per maand aan vrije, flexibele of minder duidelijke uitgaven is veel geld.
Dat betekent niet dat alles weg moet.
Maar het betekent wel dat hier afspraken over nodig zijn.
Vooral de post “overig” van €680 is interessant.
Want geld dat “overig” heet, heeft eigenlijk geen duidelijke bestemming.
En geld zonder bestemming wordt vaak onderwerp van discussie.
Waar wordt Kim ongelukkig van?
Kim wordt vooral ongelukkig van het idee dat alles moet worden uitgesteld.
Ze denkt:
We werken hard.
De kinderen zijn nu klein.
We kunnen nu herinneringen maken.
Waarom zouden we alles bewaren voor later?
En ook daar heeft ze een punt.
Want financiële rust betekent niet dat je nooit uit eten mag.
Of nooit een weekend weg.
Of nooit iets leuks doet.
Of alleen maar spaart tot je eindelijk ooit mag leven.
Geld mag ook gebruikt worden om je leven fijner te maken.
Alleen moet het wel passen binnen een systeem waar allebei rust van krijgen.
Want als plezier voor de één voelt als onveiligheid voor de ander, wordt het geen plezier meer.
Dan wordt het ruzie.
Hebben Dennis en Kim een geldprobleem?
Niet op de manier die veel mensen denken.
Ze komen niet elke maand honderden euro’s tekort.
Ze hebben een goed inkomen.
Er blijft zelfs €450 over.
Maar ze hebben wel een verschil in geldwaarden.
Dennis kiest voor veiligheid.
Kim kiest voor beleving.
Dennis wil voorkomen dat ze ooit klem komen te zitten.
Kim wil voorkomen dat ze later terugkijkt en denkt: we hebben alleen maar gespaard.
Het probleem is dus niet dat één van de twee fout zit.
Het probleem is dat ze geen gezamenlijke afspraak hebben over wat geld moet doen.
Wat gebeurt er als er geen gezamenlijke geldafspraken zijn?
Dan krijgt degene met spaargeld vaak automatisch de rol van redder.
En dat gaat wringen.
Want Dennis heeft zijn spaargeld waarschijnlijk opgebouwd door andere keuzes te maken.
Misschien gaf hij minder uit.
Misschien spaarde hij langer.
Misschien vindt hij zekerheid belangrijker.
Misschien voelt geld uitgeven voor hem sneller onveilig.
Als hij dan steeds zijn spaargeld moet gebruiken voor gezamenlijke tegenvallers, voelt dat niet als samen.
Dan voelt het alsof zijn discipline de nooduitgang is voor hun gezamenlijke systeem.
En voor Kim kan het juist voelen alsof ze steeds wordt beoordeeld.
Alsof genieten fout is.
Alsof leuke dingen minder belangrijk zijn.
Alsof zij degene is die het probleem veroorzaakt.
Zo komen ze tegenover elkaar te staan.
Terwijl ze eigenlijk hetzelfde willen.
Een fijn leven.
Alleen de route ernaartoe is anders.
Wat zou er gebeuren als ze eerst een gezamenlijke buffer opbouwen?
Stel dat Dennis en Kim besluiten om de komende periode niet alleen te kijken naar wat ze uitgeven, maar eerst naar wat ze samen willen opbouwen.
Ze houden nu €450 per maand over.
Als ze daar een gezamenlijke buffer van maken, bouwen ze in één jaar €5.400 op.
| Maandelijks sparen | Per jaar |
|---|---|
| €450 | €5.400 |
Dat zou al veel verschil maken.
Maar als ze daarnaast tijdelijk €300 besparen op uit eten, weekendjes of overig, wordt het nog sterker.
| Extra ruimte | Totaal sparen per maand | Per jaar |
|---|---|---|
| €300 | €750 | €9.000 |
Dan hebben ze binnen een jaar een gezamenlijke buffer waar onverwachte kosten uit betaald worden.
Niet uit Dennis zijn spaargeld.
Niet uit Kim haar stress.
Maar uit een potje van hen samen.
En dat verandert de dynamiek.
Welke afspraken zouden kunnen helpen?
Dennis en Kim hoeven niet te kiezen tussen sparen of leven.
Ze hebben een systeem nodig waarin allebei terugkomen.
Bijvoorbeeld:
Een gezamenlijke buffer voor onverwachte kosten.
Een vast bedrag per maand voor uit eten en weekendjes.
Een apart vakantiepotje.
Persoonlijk vrij geld voor allebei.
Een afspraak dat onverwachte gezamenlijke kosten uit de gezamenlijke buffer komen.
Een maandelijks geldmoment zonder verwijten.
Een maximum voor de post “overig”.
Het doel is niet dat Kim nooit meer iets leuks mag.
Het doel is ook niet dat Dennis alles moet loslaten.
Het doel is dat veiligheid en plezier allebei een plek krijgen.
De geldles uit het kasboek van Dennis en Kim
Dennis en Kim hebben geen klassiek geldprobleem.
Ze hebben een waardenverschil.
Voor Dennis staat geld voor rust, zekerheid en controle.
Voor Kim staat geld voor vrijheid, genieten en herinneringen maken.
Allebei zijn logisch.
Maar als je die waarden niet uitspreekt, ga je ruzie maken over bedragen.
Dan gaat het ineens over een restaurantrekening.
Of over een weekendje weg.
Of over een jas.
Of over wie de autoreparatie betaalt.
Maar onder die discussie ligt eigenlijk een andere vraag:
Wat moet geld voor ons doen?
Moet geld ons beschermen?
Moet geld ons vrijheid geven?
Moet geld herinneringen maken?
Moet geld zekerheid bouwen?
Moet geld eerlijk verdeeld worden?
Moet geld nu gebruikt worden of later?
Er is geen standaard goed antwoord.
Maar als je het gesprek niet voert, blijven oude patronen de keuzes maken.
Wat kunnen Dennis en Kim nu doen?
De eerste stap is niet nog harder discussiëren.
De eerste stap is samen kijken naar de cijfers zonder oordeel.
Wat komt er binnen?
Wat gaat eruit?
Welke kosten zijn vast?
Welke kosten zijn flexibel?
Wat willen we samen sparen?
Wat mag plezier kosten?
Wie betaalt onverwachte kosten?
Hoe zorgen we dat niet steeds één persoon alles opvangt?
Daarna kunnen ze een nieuw systeem maken.
Niet vanuit controle.
Niet vanuit schuld.
Maar vanuit eerlijkheid.
Want als Dennis blijft betalen vanuit irritatie, groeit de afstand.
En als Kim blijft uitgeven vanuit het gevoel dat ze nú wil leven, groeit de spanning.
Ze hebben allebei gelijk.
Nu moeten ze alleen nog een systeem maken waarin ze allebei rust voelen.
De belangrijkste vraag voor Dennis en Kim
Niet:
Wie geeft te veel uit?
Maar:
Welke geldwaarde krijgt nu te weinig ruimte in ons systeem?
Bij Dennis is dat genieten.
Bij Kim is dat veiligheid.
En precies daar zit de sleutel.
Als ze alleen maar gaan sparen, voelt Kim zich beperkt.
Als ze alleen maar blijven leven, voelt Dennis zich onveilig.
Maar als ze allebei een plek geven, verandert geld van strijd naar samenwerking.
Wat kun jij hiervan leren?
Als je vaak ruzie hebt over geld, gaat het meestal niet alleen over geld.
Het gaat over wat geld voor jou betekent.
Voor de één is geld rust.
Voor de ander is geld vrijheid.
Voor de één is sparen liefde.
Voor de ander is genieten liefde.
Voor de één voelt uitgeven als gevaar.
Voor de ander voelt niet uitgeven als tekort.
Daarom helpt het niet om alleen naar losse bonnetjes te kijken.
Je moet ook kijken naar de laag eronder.
Waarom raakt dit je?
Wat probeer je te beschermen?
Wat mis je?
Waar ben je bang voor?
Wat heb je nodig om rust te voelen?
Daar begint financiële rust in een relatie.
Niet bij winnen.
Maar bij begrijpen.
Wil jij ook weten waar jullie geld naartoe gaat?
Begin dan niet met elkaar verwijten maken.
Begin met overzicht.
Wat komt er binnen?
Wat gaat eruit?
Wat sparen jullie samen?
Wat geeft ieder graag uit?
Welke kosten zorgen steeds voor discussie?
En welke geldwaarde mist een plek in jullie systeem?
Met mijn gratis budgettracker zie je in één overzicht waar jullie geld elke maand naartoe gaat.
Zodat je niet blijft ruziën over de laatste rekening.
Maar samen kunt kijken:
Wat willen wij dat ons geld voor ons doet?
Download de gratis budgettracker en ontdek waar jullie geld elke maand naartoe gaat.